अब एक्लै बाच्नु पर्छ रे!

अब एक्लै बाच्नु पर्छ रे!
जीवन एक्लै काट्नु पर्छ रे!!
उनी बिना बाँच्न सक्छु भनी
आँफैलाई धाट्नु पर्छ रे !!!
के सम्भब होला र भनी
सोध्छु भनौदा हरु लाई
भन्छन खुट्टा भये
जुत्ता कती कती
अनी एक्छिन मन बुझाउछु
सोच्छु
गहिरिएर सोच्छु
आँफैमा हराउछु
सम्झन्छु ति दिनहरुलाई
खाएका ति कसमहरु
सजाएक अनौठा सपनाहरु
साच्चै नै कती रमाइला थिए ति दिनहरु
अंगालोमा बाधियेका ति पलहरु
अनी एउटा प्रश्न मा अल्झिन्छु
खुट्टा भये जुत्ता त पाइएला
तर के पहिले को जस्तै
सुहाउने अनी मिल्ने पाइएला त???